ENSHEIM Homepage


4.5 Mundartgedichte und -geschichten auf Ensemma Pladd


2. Nìggs wie Hùddel (Nichts als Ärger )

Von Paul Glass

Hans: "Jeerem, Joorem, Jääb, wass ischonn loss? Du mischo e Gesichd wie dreij Daa Räänwälla!"

Jakob: " Ach, Honnes, ich kinnd grad hard griene! Dass war heijd willa soe Daa, ich konnda soon: Nix wie Huddel!"

Hans: "Ei, vazehl emohl, Jääb, wass ischonn passiadd

Jakob: "Du, Honnes, dass duschema gar nidd glääwe! So viel Huddel uff ämohl! Also, 's hadd schunn demorje oongefong. De Wegga hadd nidd gerabbeld, wäll heijd Naachd beij uns im Unnadorf de Schdroom ussgefall war. Unn wass war: Ich hommich vaaschloof! Zumm erschde moohl iwwahaabd, zinnda dass ich schaffe! Joo, unn wällich nidd alseviel wolld se schpääd kumme, honnich mich aarich gedummeld.Unn du wääschoo selwa, wie's gedd, wenn's ääm pressiadd:: Doo dudd's voore unn henne nidd klabbe! Uff jeele Fall, wass ich da wolld soon: Ich mich vamässe gedummeld, schunn känn Kaffee gedrungg unn donn honnich drunne uff da Bräbacha Lonndschdrooß e Knellche kridd!

Hans: "Ei, fawass donn?"

Jakob: "Ei, wäll ich se schnell gefahr sinn! Doo derfma nurre 60 fahre, unn ich honn iwwa 80 uffem Tacho gehaad!"

Hans: "Ouwawou, Jääb, dass wärrd dier!"

Jakob: "Wieso 'wärrd'"? Ich honn grad misse bläche, zweihunnaddfuchzich Märgga!

Hans: "Joo, Jääb, dass ischunn e Huffe, awwa dässwää bruchsche dich jetze nidd färrdich se mache.'s isch da hald passiadd..."

Jakob: "Ei, nää, Honnes! 'S ischo nidd ellään wäll dänne 250 Mark. Dass war noch längschd nidd alles, wääsche. Wie ich beij da Kardex in de Hoof eninngefahr sinn, do honnich medda lingg Sidd e Lonndaposchde meddgeholl... Doo dunnich schunn wiffel Johre droon voorbeij fahre, unn nie isch äbbes passiadd. Awwa heijd morje, donn war's donn sowidd: de gonnze Karre hadd e Schromme vunn henne bis voore! Und der ischo noch niddemohls e halwes Johr ald. Unn die Vasicherung dudd joo dass nidd bezahle, wääsche. Wäll, ich war joo sälwa droon schillich. Heijajei, nix wie Huddel, ich konnda soon. Joo, unn's ischo noch wittschda gong, joo, pass nurremohl uff: ich sinn nodierlich faschd e onnathalb Schdunn se schpääd kumm, kumme in die Firma unn schunn hadd ma de Schäff noch Frächhääde gemach. So gullaschbräch: Ei, wo ich jetze häärkääm;. Oh, donn hadds ma joo gelonggd. Donn honnichem joo glich die Määning gesaad! Doo kännich joo nix, dass wääsche joo! So gedd's joo aa nidd, kimmd ma ämohl se schbääd, michd däär ääm glich zur Sou! Däärsäll hadd heijd glääwich sälwa känn gulla Daa gehaad! Joo, unn donn omm Nohmiddaa..."

Hans: "Ei wie? Bische noch nidd färrdich?"

Jakob: "Oh geh doch loss! Also omm Nohmidda isch donn's näggschde passiadd. Ich honn grad die Drääbongg wille nou inschdelle, doo felld ma doch so e Schdigg Konndiese uff die lingg Zeeb. Saggradiss! hadd dass weegedoon! Ich dabba zumm Doggda, däär hadds gerennschd unn wärrsch's nidd glääwe: nodierlich gebroch!"

Hans: "Ach, dässwää leefsche so komisch?"

Jakob: "Ei joo, Honnes, sie honn doch noch känn Gips kinne druffmache, wäll die Zeeb so aarich geschwull isch. Awwa morge krinn ich donn druffgemach..."

Hans: "Ja, horchemohl, konnsch du donn omm Dunnaschdaaa iwwahaabd die Vaddadaaswonnarung vumm Arion meddmache, medd dämm Fuuß?"

Jakob: "Ei nää, dass isch's doch! Ich wäär doch so gäär meddgong, awwa sischo: Nix wie Huddel!"


Literaturtip: Paul Glass: Ensemma Platt. Der Wortschatz der Ensheimer Mundart. 2 Bände. Ensheim 1975 und 1976 (= Ensheimer Wörterbuch, Bd. 1 und 2)
Zurück zum Anfang des Dokuments

Zurück zur Mundart-Auswahlseite

Zurück zur Gedicht-Auswahlseite

Zurück zum Inhaltsverzeichnis

Zum Kapitel: Aussprache und Grammatik der Ensheimer Mundart



eMail an den Webmaster

© Paul Glass 1997 - 2001 ff