ENSHEIM Homepage

4.5 Mundartgedichte und -geschichten auf Ensemma Pladd

1. Nìggs wie Hùddel medde Kenn (Nichts als Ärger mit den Kindern)

Sellicha Schbruch, der isch bekonnd
grad iwwerall bäi uns im Lonnd.
Unn jeela wääß: der Schbruch triffd zuu:
Kenn lonnem Babbe als degg känn Ruh!

Als Bäischbiel will ich och mohl vazeele
vunn minnem Unggel sinnem Mähle.
Dassäll, dass war e fulli Muddich
unn in da Wissaasch aarich puddich.
'S dudd nidd schbuure, die ald Truddel,
unn de Unggel schdeehnd: "Nää, niggs wie Huddel!"

Unsa Nochbar, de Herr Zimmamonn,
där isch grad ussa Ronn unn Bonn.
Sinn Buub, der gedd nidd zumm Friseer
unn michd aa sunschd nidd grad viel häär.
'S isch hald e aarich großa Schmuddel,
unn de Babbe schdeehnd: "Nää, niggs wie Huddel!"

Herr Ludwich ussem Kettlavierdel
michd ab vunn sinna Buggs de Girrdel.
Er hadd es jeddse vamässe satt,
dass sinn Buub viel se hard 's Radio hadd.
Er konn's nimmeh härre, dass Geduddel,
unn de Babbe schdeehnd: "Nää, niggs wie Huddel!"

De Nochbar gedd memm Kennd schbaziere,
's isch kald druss - joo, ma muß noch schiere!
'S Kennd kridd de Schnubbe unn muss vamässe niese,
dudd dässwää medda Gummschel noh vorre schieße.
Sinn gonnzes Jäggche isch voll medd Schnuddel,
unn de Babbe schdeehnd: "Nää, niggs wie Huddel!"

Zumm Schluß dudd de Babbe mich vawiddsche,
wie ich omm Hobbgaadeweija rummdunnriddsche.
Minn Monnschesdabuggs werd imma nassa
unn minn Babbe, där wärrd imma blassa.
Er krischd: "Härr jeddse uff medd dämmm Gesuddel!"
Unn er schdeehnd:" Nää, iehr Lied, niggs wie Huddel!"

Top | Mundartgedichte-Auswahl | Mundart-Auswahlseite | Inhaltsverzeichnis  

Bitte beachten Sie meine Datenschutzerklärung!