seit Februar 1997 online ...

Home / Aktuelles / 

Nächste Projekte

Sammelband »Meine Kindheit und Jugend in Ensheim« 1950 - 1975

Musterseite

 1
»Schi|schbringe« im Hobbgaade

Omm Oònfong vunn de Sächzichă hadd's noch richdiche Windă gänn. Medd siwwe, achd Wuche Schnee òmm Schdìgg. Dòò waare miă Lousbuwwe imm Windă nurre druss. Sìnn dònn zwei-, dräimòòl hämm zùmm Schdrìbbe, ùnn dònn dabbă willă je!

'S erschd mussich minne »Schi« beschriewe, so äbbes honnă wahscheins noch nìdd gesìehn. Mìă hònn jòò frìehă nìdd grooßaadich Mummes dehämm gehaad, ùnn dòò hällich lòng kìnne beewărre fă e baa Schi; die hällich äänfach nìdd grìdd. 'S waa jòò aa wirglich wichdichă, 's Keddlăhissje absebezahle als wie em Bùùb e baa Schi se kaafe! Awwă ma hadd jòò sällmòòls immă Idee|e gehaad. Minn Babbe hadd vunn Maase, woă geschaffd hadd, immă Balädde uss Hols meddgebrung fă Schierhols ùnn Schbääne druss se mache. Doch dònn hònn Wilhelms Pidd ùnn ich em Babbe vìă so Baläddebrella abgeluggsd fa uns Schi druss se mache. De Herbert, minn äldara Bruulă, hadd uns gehulf. Vòòre hommă se schbìdds zùùgeschnied ùnn dònn e baa Daa in e Ääma Wassa geschdelld. Dònn hòmmă se medd de Schbìdds ìnngeschbònnd ùnn in da Kich òmm Oowe drùggele gelass, fă dasse vòòre e bissche gewelld waare. Awwa allseviel hònn se sich nìdd bieje gelass. Dònn hòmmă se ùnne àff da Gleidfläch medd Schmierchelpabìă gùdd abgeschmircheld ùnn hennenoh medd Lessjöör-Salaad|eel ìnngeschmeerd. Jeddse hòmmă uns noch e Bindung geknoddeld, medd e baa noue Innkochgummis, die ma da Mòmme vunn da Äbbelhurd gegladdsd hònn. Die Innkochgummis hommă medd Iesegròmmbe ùff dänne »Schi« feschdgemach – ùnn dònn sìmma ab in de Hobbgaade.

Solòng wie de Hobbgaade noch nidd abgeschbärrd waa, hòmmă dòò als Kenn effdăsch geschbield, aa im Windă. Ämòòl, 's hadd grad gudd geschnäid gehaad, hòmmă ònneme Päädche, dass zimmlich näggschd ònn da Hobbgaademuur ònne ùnn de Bärch erùnnă hìen zùmm Hobbgaadebrunne gong isch, e Schlìelebòhn òòngelääd. Demedd de Schnee scheen feschd waa, hòmmă ne medd unsărre Schi scheen feschd gedabbd. Dònn sìnn die ääne vùnn uns Lousbuwwe memm Schlìele erùnnăgedùnnădd, mänschdens se zwädd, ùnn däär wo vòòre gehuggd hadd, hadd Schlìddschùh òòngehaad ùnn hadd dòòdemedd geräid. E Affezònnd hònn die drùffgehaad. Je issicha die Schlìelebòhn wòòr ìsch, umso bessa ìschs gòng. Nòòdìerlich hadd dònn ball änna e noua Furds im Gnouse gehaad ùnn hadd vòòrgeschlaa, dassma uns ùnne òmm Änn vùnn da Schlìelebòhn noch e Schònns boue. Gesaad, gemach. Ruggzugg homma dòò e Schònns gemach, schdìgga e halwa Määda hooch. Unn willă nìggs wie enùff ùff de Hiwwel ùnn ab ùff die Bohn, »Bòhn fräi!« gebäärd ùnn dònn memme Affezònnd de Bùggel enùnnă. Wass sìnn die Schlìelefahra durch die Lufd geflòò. De ään òllă ònnă Schlìele ìsch kabudd gòng, awwă sùnschd ìsch nìggs bassìerd.

Dònn sìmmier medde »Schi« kumm. Unn mìer sìnn medd unsărre klòòărre Brellă aa enùnnageblòòsd, awwă fròò nìdd wie! De Pidd isch serschd medd Karacho die Bòhn erùnna, dònn iwwă die Schònns ùnn dònn hallă sich iwwăschlaa wie e Dräggschìbb, wäll sinne »Schi« im feschde Schnee owwe ùff da Schònns schdäggegeblieb sìnn, wäll die Schi jòò vòòre kumm rund waare. Wäll ich glich hennam Pidd gefah sìnn, hònnich nimmeh brämse kinne, ùnn ich sìnn ab iwwa die Schònns ùnn geflòò wie widd – aww ă medd òòhne Schi. Die sìnn in hohem Bòò durch die Lùffd geseecheld, wäll die Innkochgummi glich gebaddschd waare. 'S ìsch uns widdschda nìggs bassìerd, ma waare nurre grusslich văschrogg. Unn mă waare glich gehääld: Dänne Buggel sìmma nìmmeh medde sälwagegnoddelde Schi erunnagefah. Dass ääne Mòòl hadd uns grad gelòngd. Awwă scheen waa's droddsdääm...

Top | Inhaltsverzeichnis | Home | Nächste Projekte

© Paul Glass 1997 - 2004 ff

Last update: 22.07.2005